چرا سنجاب‌ها آوای هشدار سر می‌دهند؟

هشدار سنجاب هاسنجاب‌های زمینی بلدینگ در کالیفرنیا در هنگام نزدیک شدن شکارچی، برای هشدار دادن به سایر اعضای جمعیت‌شان، با به جان خریدن خظری قابل توجه آوای هشدار سر می‌دهند. اکنون می‌خواهیم ببینیم چرا این کار را می‌کنند؟ چگونه انتخاب طبیعی این رفتار فداکارانه را برمی‌گزیند؟

یک نظریه می‌گوید فداکاری در صورتی از سوی انتخاب طبیعی برگزیده خواهد شد که یا نسبت به خویشاوندان ژنتیکی انجام شود یا بعدا از طرف‌کننده آن بازپس گردانده شود.

شرمن در تحقیقات خود کارکردهای احتمالی را برای آوای سنجاب‌ها درنظر گرفته بود:

۱. پرت کردن حواس شکارچی
۲. کاهش احتمال حملات آینده
۳. منصرف کردن شکارچی از حمله
۴. هشدار به دیگرانی که احتمالا این‌کار را تلافی خواهند کرد.
۵. هشدار به کل گروه
۶. هشدار به خویشاوندان ژنتیکی.

شرمن هیچ شاهدی نیافت که آواهای هشدار حواس شکارچیان را پرت کنند یا احتمال حملات در آینده را کاهش دهند. نیز هیچ شاهدی نیافت که آواهای شکارچیان را از تعقیب آوادهنده منصرف سازد؛ در واقع آوادهنده‌ها اغلب از سوی شکارچیان تعقیب و دنبال و حتی کشته می‌شوند. این سه فرضیه نخست را رد می‌کند. ابطال فرضیه‌های ۴ و ۵ دشوارتر بود.

به‌نظر می‌رسید هیچ تفاوتی در احتمال سر دادن آواهای هشدار در حضور و در غیاب مهاجمان موقت(که بعید است متقابلا جبران کند) وجود نداشته باشد. این یافته فرضیه ۴ را غیرمحتمل می‌سازد.

اگر آواهای هشدار در نتیجه فرآیند انتخاب گروهی تکامل یافته بودند، آن‌گاه باید دست‌کم معلوم می‌شد که بعضی گروه‌های سنجاب‌ها آواهای هشدار سر می‌دهند اما گروه‌های دیگر این کار را نمی‌کنند. اما شرمن هیچ هیچ شاهدی نیافت که نشان دهد آواهای هشدار به بعضی گروه‌ها محدود می‌شوند. به همین دلیل او فرضیه ۵ را تایید نکرد.

برخلاف تمام نتایج منفی، شرمن دریافت که احتمال سر دادن آوای هشدار توسط سنجاب‌ها وقتی که خویشاوندان نزدیک‌شان در محل حاضر باشند، بیشتر است. بنابراین تنها فرضیه‌ای که تایید بود فرضیه شماره ۶ بود، یعنی آن‌که آوای هشدار به‌کار اخطار دادن به‌خویشاوندان درباره خطر قریب‌الوقوع می‌آیند.

خلاصه، هشدارها در صورتی که به سود خویشاوندان باشند، می‌تواند از سوی انتخاب طبیعی برگزیده شود. نتیجه‌گیری شرمن در عنوان مقاله‌اش پیداست:«فامیل بازی و تکامل آواهای هشدار»