نگاهی اجمالی به فرگشت دایناسور ها: قسمت هفتم

قسمت هفتم کرگدن های دایناسوری!

حتماَ تابحال با اشکال یا تصاویری از این موجودات مواجه شده اید,لبته غالباَ فکر می کنند که کرگدن از نسل آنهاست یا چنین چیزهایی!اما متاسفانه باید گفت که هیچ حیوانیاز این گروه,تکامل پیدا نکرده است.نه کرگدن نه حیوان دیگری… . اما ظاهر آنها به این دلیل شبیه است که در محیط های مشابهی زندگی می کرده اند.این گروه که به اشتباه “سراتوپسیا ” نامیده می شوند در حقیقت”سراتوپیا ” نام دارد ( این اشتباه مربوط به قواعد زبان لاتین است که قبلاَ رعایت نمی شد ) . سراتوپس ها به همراه گروهی دیگر که در شماره بعد با آنها آشنا می شویم در گروهی به نام “مارجینوسفالیا ” قرار می گیرند که به معنی “جمجمه لبه دار ” است زیرا در هر دو گروه استخوانهای آهیانه و صدفی و پیشانی تشکیل ساختارهایی از قبیل شاخ و سپر و توده های بزرگ جمجمه ای می دهند.
سراتوپس های ابتدایی مانند سیتاکوزوروس دوپا بودند و با اندازه ای حدود یک متر شاخ و یا سپر نداشتند ولی منقاری طوطی مانند داشتند.در انواع بعدی حالتی ما بین دوپا و چهارپا دیده می شود که ضمناَ سپر استخوانی پشت گردن نیز به آن اضافه می شوند و شاخ کوچکی روی بینی آنها ظاهر می شود.در نهایت,طول بدن آنها به بیش از دو متر و حتی تا پنج متر هم می رسذ.به انواعی از آنها برمی خوریم که روی سپرشان,بالای چشمشان و یا در دو سوی گونه دارای شاخ هایی بزرگ و کوچک بودند و حتی در بعضی از آنها شاخ روی بینی به یک توده پهن و ضخیم استخوانی تبدیل می شود. سراتوس ها از جمله موفق ترین دایناسور ها بوده اند و از مهمترین گیاهخواران آسیا و آمریکای شمالی به شمار می رفته اند که از ۱۴۰ تا ۶۵ میلیون سال پیش روی زمین زندگی می کرده اند.قدیمی ترین آنها چائویانگ زوروس است که از رسوبات ۱۴۵ میلیون ساله چین بدست آمیده و پس از آن در ۹۰ میلیون سال پیش سراتوپس ها به بالاترین گستردگی شان دست یافته اند. طبقه بندی آنها از جمله معماهای بزرگ دیرینه شناسی است و می توان گفت هر دانشمندی نظریه ای کاملاَ متفاوت در مورد آنها ارائه کرده است. اما با قدری دقت می توان متوجه شد که دانشمندان آمریکایی بیش از بقیه در کار خود به استدلال های ضعیف دست می زنند که در صورت حذف اشتباهات آنها یک طبقه بندی تقریباَ مستحکم حاصل می شود.
بنابراین از صحت طبقه بندی ارائه شده در اینجا مطمئن باشید!
در سراتوپس ها نیز مانند اونیتوپود ها,دندان بندی به نوعی بود که از سایش لبه تعداد زیادی دندان به هم غذا را کاملاَ در دهان می جویدند.

bone

tabaghe