یافته‌هایی تازه درباره واگرایی مسیر تکامل انسان و شامپانزه

شامپانزه‌ها و انسان ممکن است در زمانی بسیار اخیرتر از آنچه تاکنون تصور می‌شد از یک جد مشترک از یکدیگر جدا شده و مسیر تکامی‌جداگانه ای را پیموده باشند. تحلیلی دقیق از “دی اِن اِی” انسان و شامپانزه حاکی است که راه تکامل انسان و شامپانزه کمتر از پنج میلیون و چهارصد هزار سال قبل از یکدیگر جدا شد.

این یافته‌ها که در نشریه “نیچر” چاپ شده یک تا دو میلیون سال اخیرتر از زمانی است که یافته‌های فسیلی نشان می‌دهد.

تیمی‌از محققان آمریکایی می‌گوید که این نتایج به احتمال جفتگیری میان این دو گونه، برای هزاران یا حتی میلیون‌ها سال پس از جدایی خط سیر تکاملی آنها، اشاره دارد.

این گروه وابسته به “موسسه وسیع ام آی تی و‌هاروارد” ( Broad Institute of MIT and Harvard) گفت این جفتگیری میان-گونه ای برای تبادل ژن‌هایی که به بقای این موجودات نوظهور کمک می‌کرده اهمیت داشته است.

به علاوه به گفته آنها این نشان می‌دهد که تکامل انسان تا چه اندازه پیچیده بوده است.

دیوید رایش استادیار علوم ژنتیک در دانشکده پزشکی‌هاروارد و نویسنده مقاله “نیچر” گفت: “این یک فرضیه است؛ ما هنوز آن را ثابت نکرده ایم اما وجوه متعددی از داده‌های ما را توضیح می‌دهد.”

“این فرضیه می‌گوید که پس از جدایی اولیه مسیر تکامل انسان و شامپانزه، یک تبادل ژنتیکی میان آنها جریان داشته است.”

وی به یک برنامه بی بی سی به نام “علم در عمل” گفت: “بنابراین ممکن است یک واگرایی و جدایی برای مدت زمانی که به اندازه کافی طولانی بوده است، ادامه داشته که گونه‌ها از یکدیگر متمایز شدند – برای مثال ممکن است ما خصوصیاتی مانند صاف راه رفتن را آموخته بودیم – و سپس مدت‌ها بعد آمیزشی دوباره روی داد.”

تبادل ژن

انسان و شامپانزه حاوی سلسله “دی اِن اِی”های بسیار مشابه هستند؛ اختلاف‌ها نیز ناشی از جهش‌های ژنتیکی یا خطاهایی در کد ژنتیکی است که از زمان جدایی مسیر تکاملی این دو روی داده است.

با تحلیل محل وقوع این اختلاف‌ها در نقشه ژنتیک حیوانات، امکان آن هست که درکی از گذشته این دو موجود و زمان رویدادهای مهم در تکامل آنها به دست آید.

دانشمندان توانسته اند این کار را انجام دهند و پروژه‌های اخیر برای گشودن تمامی‌اسرار نقشه ژنتیکی دو موجود، جزئیاتی فراهم کرده است که این نوع مطالعات را به سطحی بالاتر رهنمون شده.

تحقیقات تازه در آمریکا حاکی از آن است که انسان و شامپانزه حداکثر ۳/۶ میلیون سال قبل از هم جدا شدند اما احتمال غالب این است که این جدایی کمتر از ۴/۵ میلیون سال قبل روی داده است.

البته این یافته به دلیل درک کنونی ما از فسیل‌های اولیه ای مانند گونه مشهور “تومای” که در چاد کشف شده دردسرساز است.

تصور می‌شد که تومای (ساهلانتروپوس تچادنسیس) درست در بن شجره خانوادگی انسان قرار دارد. قدمت آن ۵/۶ تا ۴/۷ میلیون سال است. به عبارت دیگر، این موجود از نقطه جدایی انسان و شامپانزه چنانکه در داده‌های ژنتیکی دیده می‌شود پیرتر است.

نیک پترسون، دانشمند و آمارشناس ارشد در “موسسه وسیع ام آی تی و‌هاروارد” که از نویسندگان اصلی مقاله نیچر است می‌گوید: “امکان دارد که فسیل تومای اخیرتر از آنچیزی است که تاکنون تصور می‌شد.”

“اما اگر تاریخ گذاری این موجود صحیح باشد، فسیل تومای از نقطه جدایی انسان-شامپانزه قدیم تر است. این واقعیت که تومای دارای مشخصات انسانی است نشان می‌دهد که پیدایش دو گونه متمایز انسان و شامپانزه، ممکن است در طول یک دوره بسیار طولانی – توام با برخی مقاطع اختلاط میان دو موجود – روی داده باشد.”

دانیل لیبرمن، استاد انسان شناسی در دانشگاه‌هاروارد، به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: “این تحلیلی کاملا معرکه و هوشمندانه است. مشکل من، اگر بخواهم به زبانی خیلی ابتدایی بگویم، به تصور در آوردن این مساله است که یک موجود دو پا و یک شامپانزه چگونه یکدیگر را به عنوان جفتی مناسب می‌نگرند.”

 

از ما حمایت کنید!

تمام کتاب‌ها و فیلم‌های مستند در سایت به صورت رایگان ارائه می‌شوند.

اگر می‌توانید از ما حمایت کنید تا بتوانیم هزینه‌های نگهداری سایت را تامین کنیم

می‌خواهم کمک کنم

برو به صفحه اول سایت