آیا گذر از آب به خشکی امکان پذیر است؟

ادعا: ماهی‌ها دارای آبشش هستند و بیش از چند ثانیه بیرون از آب نمی‌توانند زنده بمانند. پس باید در یک لحظه آبشش را از دست بدهند و در چند ثانیه دارای شش بشوند تا بتوانند در خشکی زندگی کنند. این امر امکان‌پذیر نیست پس موجودات خشکی‌زی نمی‌توانند از ماهی‌ها فرگشت یافته باشند.

پاسخ: در ابتدا باید یادآوری کرد که فرگشت بر روی افراد منفرد اتفاق نمی‌افتد و مکانیسم آن انباشته شدن تغییرات تدریجی در طی نسل‌های متوالی است که هزاران سال وقت لازم دارد.

نکته دوم اینست که این سناریویی که مخالفان در این ادعا ذکر کرده‌اند واقعا غیرممکن است و تاکنون دانشمندی مدعی اتفاق افتادن آن نشده است. در فرگشت گفته می‌شود ماهی‌هایی که در نزدیکی خشکی و در آب‌های کم عمق زندگی می‌کردند و به گوشتی بالگان مشهور هستند در طی هزاران سال علاوه بر آبشش دارای سیستم تنفسی ششی نیز شدند.

در حال حاضر نیز تعداد زیادی ماهی شش دار(Dipnoi) در آب‌های شیرین کم عمق وجود دارد که علاوه بر آبشش دارای شش نیز هستند. آبشش آن‌ها اندام اصلی مورد استفاده در تنفس آن‌هاست. اما در تابستان که آب خشک می‌شود این ماهی‌ها با کمک شش‌هایشان در خشکی زنده می‌مانند.

امروزه از روی فسیل‌های تیک تالیک و دیگر موجوداتی که فرم گذرمیانی فرگشت ماهیان به چارپایان بوده‌اند متوجه شده‌ایم که این جانوران نیز دارای هر دو سیستم تنفسی آبشش و شش بوده‌اند. پس از نظر تنفسی مشکلی نداشته‌اند و به راحتی در آب‌های کم عمق از آبشش و شش‌هایشان استفاده می‌کردند. (برای آشنایی با فسیل‌های فرگشتی به بخش دیرین‌شناسی مراجعه کنید)

در میلیون‌ها سال بعد که موجودات خشکی‌زی تنوع یافتند و در موجودات خشکی‌زی آبشش حذف شده و شش تنها سیستم تنفسی موجودات خشکی‌زی گردید.